Stock Press Photo | Three-masted schooner Anny von Hamburg

Anny von Hamburg to zabytkowy trójmasztowy szkuner, pierwotnie zbudowany w 1914 roku przez Conrada Lühringa w stoczni Hammelwarden w Niemczech.
Początkowo nosił nazwę „Anny” i został zaprojektowany jako statek towarowy. W ciągu swojej bogatej historii przeszedł kilka zmian nazwy i transformacji, odzwierciedlając różnorodność jego funkcji - od szkunera towarowego, przez statek szkoleniowy kadetów, po żaglowiec pasażerski.
Żaglowiec został zbudowany w 1914 roku jako „Anny” w stoczni Conrad Lühring w Hammelwarden nad Dolną Wezerą wraz z siedmioma siostrzanymi statkami towarowymi, wykonanymi z żelaza. Jednostki o długości 28 metrów i szerokości 6,95 metra były ożaglowane jak czyste szkunery gaflowe, tj. bez rej. Można jednak zastosować szeroki fok na luźnej rei na przednim maszcie. Żagle składają się z trzech dużych żagli gaflowych, odpowiadających im marsli gaflowych, czterech żagli przednich: sztaksla, foka, foka zewnętrznego i foka, a także flyera między przednim a głównym masztem, co daje powierzchnię żagla około 520 metrów kwadratowych. Maszty wykonane są z naturalnego drewna.
„Anny” została dostarczona Dietrichowi Hasseldieckowi z Nordenham w 1914 roku. Jej pierwszy rejs odbył się do Kronsztadu w Sankt Petersburgu. Tam żaglowiec towarowy został skonfiskowany po wybuchu I wojny światowej i przez kilka kolejnych lat cumował w porcie nad Jeziorem Ładoga jako barka mieszkalna dla kadetów. W 1925 roku powróciła do Niemiec w formie kadłuba i przebudowana na statek towarowy w stoczni Ernsta Harmsa w Hamburgu-Wilhelmsburgu dla hamburskiego armatora Waltera Richtera, nadając mu nową nazwę „Hanna”. Statek otrzymał mniejszy ożaglowanie i dwusuwowy silnik z Hanseatic Works w Bergedorfie o mocy 120 KM. W 1936 roku armator z Glückstadt, Max Both, nabył szkuner motorowy i zmienił jego nazwę na „Kurt Both”, ale jego portem macierzystym pozostał Hamburg.
Podczas II wojny światowej pływał między Bremą a Helgolandem, transportując cement do fortyfikacji wyspy; później odbył podróż trampową do Skandynawii. W 1940 roku trójmasztowiec został przebudowany na półtoramasztowy z nowym, 150-konnym, czterosuwowym silnikiem z Deutsche Works w Kilonii. W 1950 roku Kurt Both został przedłużony o osiem metrów w stoczni Fritz Frank w Hamburgu-Wilhelmsburgu.
Po usunięciu bukszprytu w 1952 roku w stoczni Hugo Peters w Wevelsfleth, szkuner ostatecznie stał się statkiem motorowym. Po prawie 32 latach, w 1957 roku, został skreślony z rejestru statków w Hamburgu. Został sprzedany za 230 000 marek niemieckich firmie Oscar Abrahamsson & Sons z Edshultshall w Szwecji, dla której pływał pod nazwą „Ringö”. W 1963 roku został zakupiony przez Fina Paula Grönqvista, który przez kolejne 16 lat eksploatował go jako statek przybrzeżny w fińskim transporcie morskim.
W 1980 roku Jörn Deistler, dyrektor zarządzający Germania Schiffahrt w Hamburgu, odkrył statek jako Ringö w porcie Karlskrona. Dawny szkuner gaflowy został częściowo spalony i całkowicie zmienił swój wygląd. Podjęto próbę wiernej renowacji w oparciu o stare plany konstrukcyjne ze stoczni Lühring. Po rejsie transferowym pod własną stępką, statek został ponownie wpisany jako „Anny” do rejestru statków w swoim dawnym porcie macierzystym w Hamburgu (sygnał wywoławczy DANY).
Pod nadzorem Germanischer Lloyd, kadłub został skrócony do pierwotnych rozmiarów w stoczni Brockmüller w Glückstadt i przywrócony do pierwotnego kształtu. Olinowanie zostało zbudowane i otaklowane przez Michaela Kiersgaarda w Svendborgu w Danii, zgodnie z dostępnymi starymi planami. Wnętrze statku przeszło gruntowny remont. Zainstalowano nowy silnik główny Deutz o mocy 280 KM jako pchacz spokojny oraz dwa pomocnicze silniki wysokoprężne Perkins o mocy 50 KM do zasilania. Radar, nawigacja satelitarna, echosonda i inny nowoczesny sprzęt nawigacyjny zapewniły bezpieczną nawigację. W dawnej ładowni, w stoczni Asmus w Glückstadt, zainstalowano reprezentacyjny salon, pięć dwuosobowych kabin z własną łazienką i toaletą oraz przestronne pomieszczenia dla załogi, utrzymane w stylu epoki, ale z nowoczesnymi udogodnieniami.
W latach 90. armator Hermann Buss przywiózł statek do Leer (Fryzja Wschodnia) i oddał go do remontu. Pod koniec 2018 roku przedsiębiorca Hans Georg Näder przejął statek, aby ponownie go naprawić, a następnie wykorzystać jako żaglowiec towarowy w ramach projektu Timbercoast.

Name: Anny von Hamburg | Ex-names: Anny, Anna Jensen, Hanna, Kurt Both, Ringö | Registered port: Ekenäs | Nation: FIN | Type of rigging: three-masted schooner | Year built: 1914 | Yard: C. Lühring, Brake/Hammelwarden, GER | Overall length: 38.00 m | Length (hull): 33.00 m | Breadth: 7.00 m | Draught: 2.40 m | Sail area: 520 m2 | Ship's hull: Stahl / Steel | Power: 280 PS | Engine: 6 Zyl. Deutz

cyber-captain.blogspot.com